مانیران

تو را در خواب های ندیده ام خواب خواهم دید

و این خیال این روزهای من است ...!

مرا چه کسی قناعت آموخت

که با خیالی این چنین قانع باشم ؟!

***

دیروز یکی بهم  می گفت..........

سپیده که سر زند در این بیشه ی خزان زده

شاید گلی بروید همانندآنچه در بهار بوییده ایم

پس به نام زندگی

هرگز مگو هرگز

نمیدونم حرفشو قبول کنم یا نه؟

*****

خانه تکانی ...

باز هم دوست خوبمون کار خودش رو کرده و در خونه اش رو به روی مسافران یخزده باز کرده ... !

اما هنوز زمستون تموم نشده

فقط اومدم که یه کم خودم رو گرم کنم و برم !

آخه

هوا بس ناجوانمردانه سرد است !

اما...

من دلم بس تنگ است و گرفته !

کوله بارم بر دوش

رفتنم قانون است !!

 به قول او :

نیامده ام که بمانم...

(این خانه قشنگ است ولی خانه ی من نیست...

من خانه به دوشم !)

و دوباره... تنهای تنها شدم

برام دعا کنید خودمو پیدا کنم

عرفه تون محشر باد !!

التماس دعا ...

فقط امشب کنارم باش !!

پیاده آمده ام !

بی چارپا و چراغ ، بی آب و آیینه ،

بی نان و نوازشی حتی !

تنها کوله ای کهنه و کتابی کال

و دلی که سوختن پروانه را ، نشان شقاوت شمع نمی داند !

کوله بارم ،

پر از گریه های فروغ است ! پر از دشت های بی آهو !

پر از نگاه کودکانی که ،

شمردن تمام ستارگان ناتمام آسمان هم

آنها را به خانه خواب نمی رساند !

می دانم !

کوله ام سنگین و دلم غمگین است !

اما تو دلواپس نباش ! بهار من !

نیامدم که بمانم!

تنها به اندازه ی نمباره ای کنارم باش !

تمام جاده های جهان را به جستجوی نگاه تو آمده ام!

پیاده !

باور نمی کنی ؟؟

پس این تو و این پینه های دل پیاده من !

حالا بگو !

در این تراکم تنهایی
مهمان بی چراغ نمی خواهی؟؟

 روزها نو نشده کهنه تر شده است از دیروز است

گر کند یوسف زهرا نظری نوروز است

لحظه ها در تپش تاب و تب آمدنش

آسمان چشم براه قدمش هر روز است

ای خدا کاش شود سال نوام عید فرج

که نگاهم نگران منتظر آن روز است

آغاز بهار طبیعت بر شما مبارک

اللهم صل علي محمد و آل محمد

وعجل الفرجهم 

دانستنی های :

ـ جویدن آدامس هنگام خرد کردن پیاز مانع از اشک ریزی شما می شود.

ـ اثر لب و زبان هر کس همانند اثر انگشت آن منحصر به فرد است.

ـ رشد کودک در بهار بیشتر است.
 
ـ ۸ دقیقه و ۱۷ ثانیه طول می کشد تا نور خورشید به زمین برسد.

ـ ظروف پلاستیکی تقریباً ۵۰۰۰۰سال در برابر تجزیه مقاومند.

.

.

.

 

روزي مرد کوري روي پله‌هاي ساختماني نشسته و کلاه و تابلويي را در کنار پايش قرار داده بود

روي تابلو نوشته شده بود: من کور هستم لطفا کمک کنيد. روزنامه نگارخلاقي از کنار او مي‌گذشت،

 نگاهي به او انداخت. فقط چند سکه در داخل کلاه بود. او چند سکه داخل کلاه انداخت

و بدون اينکه از مرد کور اجازه بگيرد تابلوي او را برداشت آن را برگرداند و اعلان ديگري روي آن نوشت و تابلو را کنار پاي او گذاشت و آنجا را ترک کرد.

عصر آن‌روز،روزنامه‌نگار به آن محل برگشت، و متوجه شد

که کلاه مرد کور پر از سکه و اسکناس شده است. مرد کور از صداي قدم‌هاي او، خبرنگار را شناخت و خواست اگر او همان کسي است که آن تابلو را نوشته، بگويد که بر روي آن چه نوشته است؟

روزنامه‌نگار جواب داد: چيز خاص و مهمي نبود، من فقط نوشته شما را به شکل ديگري نوشتم

 و لبخندي زد و به راه خود ادامه داد. مرد کور هيچوقت ندانست که او چه نوشته است

ولي روي تابلوي او خوانده مي‌شد: امروز بهار است، ولي من نمي‌توانم آنرا ببينم !!!

وقتي کارتان را نمي‌توانيد پيش ببريد، استراتژي خود را تغيير بدهيد.

 خواهيد ديد بهترين‌ها ممکن خواهد شد. باور داشته باشيد هر تغيير بهترين چيز براي زندگي است.

 حتي براي کوچکترين اعمالتان از دل، فکر، هوش و روحتان مايه بگذاريد

اين رمز موفقيت است ......... لطفا لبخند بزنيد

   کلاغ پر 

تومی آيـي وانتــظـاراز لغت نامه هاپـاک میشود!

اي كه هزار، هزار شمع در انتظار يك نگاه تو سوختند . شوري است عشق تو و دلنشين غمي است به انتظار قدم‌‌هايت زيستن، بدان كه مصراع زندگيم با قافيه تو پايان خواهد يافت. بيا كه اگر تو بيايي تمامي شب‌هاي يلداي غم سپيده صبح را مهمان هميشگي دلم خواهد كرد... نمي‌دانم آيا دل كوچكم تا ظهور تو در تكاپو است يا تا غروب آرزوهايش چيزي نمانده.... اما ... غمگين‌ام و مي‌ترسم كه دلم از جنب و جوش بيافتد و تو نيايي.... افسوس، من و كلمات مجنونم شايد روز آمدنت را نبينيم من به همه كساني كه آن روز تو را مي‌بينند و در دو سوي خيابان‌ها قلبهاي سبزشان را به تو هديه مي‌دهند، حسوديم مي‌شود ....

 مولا امام زمان ارواحنا فداه بایدکه با فغان فراق تو سر کنم باید ز داغ دوری تو دیده تر کنم باید رها شوم ز قفسهای خود منم بایدبه جستجوی تو من ترک سر کنم باید حجاب غفلت از این دیده بر کنم فرش قدوم ناز تو اشک گهر کنم با دست یاری تو در شعله بلا آتش شود سلامت من زان گذر کنم تا کی اسیر ظلمت هجران بمانمت یاری که شب به عشق ظهورت سحر کنم از روی ماه تو خجل است عبد روسیاه باید روم و خانه تکانی بصر کنم آقا بگو کجا زده ای خیمه ات که من با سربه سوی خیمه سبزت سفر کنم...  

بخوان دعای فرج را دعــــــــــا اثــــــر دارد        دعا کبوتر عشق است و بال و پر دارد

بخوان دعای فرج را و عـافــیــت بـطـلـــب        که روزگار بســـی فتنه زیر ســـر دارد

بخوان دعای فرج را کـه یـوسـف زهــــــرا         ز پشت پرده ی غیبت به ما نظـر دارد

بخوان دعای فرج را به یاد خیمه ی سبز         که آخرین گل سرخ از همه خبـــر دارد

 ****

در آسمان غزل عاشقانه بال زدم
به شوق دیدنتان پرسه در خیال زدم

در انزوای خودم با تو عالمی دارم
به لطف قول و غزل ، قید قیل و قال زدم

کتاب حافظم از دست من کلافه شدست!
چقدر آمدنت را ، چقدر فال زدم

غرور کاذب مهتاب ناگزیر شکست
همان شبی که برایش تو را مثال زدم

غزال من ، غزلم محو خط و خال تو شد
چه شاعرانه بدون خطا به خال زدم

به قدر یک مژه بر هم زدن تو را دیدم
تمام حرف دلم را در این مجال زدم...

"سید حمید رضا برقعی " 

ندبه امام صادق (ع) در غیاب امام زمان(عج)

«سدیر صیرفی» می‌گوید: با همراهی «مفضل»، «ابوبصیر» و «ابان» به محضر مقدس امام صادق(ع) شرفیاب شدیم، او را مشاهده كردیم كه بر روی خاك‌ها نشسته، یك جامة خیبری، بی‌یقه و آستین كوتاه بر تن دارد، همانند مادرِ فرزند مرده گریه می‌كند، سراسر وجود مقدس آقا را حزن و اندوه فرا گرفته، آثار غم و اندوه در وجنات صورت ظاهر گشته، رنگ چهره به كلی دگرگون شده، سیل اشك از دلی پر خون و قلبی پر التهاب برخاسته، بر گونه‌های مباركش فرو می‌ریخت و این گونه زمزمه می‌كرد:

 ای سیّد و سرور من! غیبت تو خواب از دیدگانم ربوده، عرصه را بر من تنگ نموده، آسایش و آرامش را از دلم سلب كرده است...

سدیر می‌گوید: هنگامی كه امام صادق(ع) را اینچنین پریشان دیدیم، دل‌هایمان آتش گرفت و هوش از سرمان پرید، كه چه مصیبت جانكاهی بر حجت خدا روی داده؟ چه فاجعة اسفباری بر او وارد شده است؟!

 عرض كردیم:ای فرزند بهترین خلایق! چه حادثه‌ای بر شما روی آورده كه اینچنین سیل اشك از دیدگانتان فرو می‌ریزد؟! و اشك مباركتان چون ابر بهاری بر چهره‌تان سرازیر شده است؟! چه فاجعه‌ای شما را اینچنین بر سوك نشانده است؟!

وجود مقدس حضرت صادق(ع) چون بید لرزید و نفس‌های مباركشان به شماره افتاد، آنگاه آهی عمیق به پهنای قفسة سینه از اعماق دل بركشید و به ما روی كرد و فرمود:

صبح امروز كتاب «جَفر» را نگاه می‌كردم و آن كتابی است كه همة مسایل مربوط به مرگ و میرها، بلایا و حوادث را تا پایان جهان در بر دارد. این كتاب را خداوند به پیامبر خویش و پیشوایان معصوم از تبار او اختصاص داده است. در این كتاب، تولد، غیبت و درازی غیبت و دیرزیستی قائم ما و گرفتاری باورداران در آن زمان، راه یافتن شك و تردید بر دل مردم در اثر طول غیبت و مرتد شدن مردم از آیین مقدس اسلام را خواندم و دیدم كه چگونه رشتة ولایت را كه خداوند در گردن هر انسانی قرار داده، می‌گسلند و از زمرة اسلام بیرون می‌روند، دلم به حال مردم آن زمان سوخت و امواج غم و اندوه بر پیكرم فرو ریخت.  

  اللهم عجل لولیك‌الفرج

*****

                  سلام ساده ای به آقاامام زمان (عج) :

 سلام ای هیجان هزار ساله ی من!

خیال و فکرو گمان هزار ساله من

تویی که توی غزلهای من منادایی

تمام حجم زبان هزار ساله من!

همین که می روم از دل سخن  بگویم باز

غم تو هست و بیان هزار ساله من

هنوز پرسش من در محاق می پیچد

کجاست مرد جوان هزار ساله من؟

هزار جمعه گذشت و هزار جمعه ی دیگر

اضافه شد به زمان هزار ساله من

چگونه بی تو نترسم که جمعه ی بعدی

دوباره هم جریان هزار ساله من...

چقدر در نظرت بی اهمیت بشویم

من و بیا و بمان هزار ساله من؟

جهان بدون تو از هرج و مرج ویران است

 جهان که نیست جهان هزار ساله من!

بیا جلوتر از آنکه اجل روانه شود

به قصد بردن جان هزار ساله من

 *****

  مردی صبح زود از خواب بیدار شد تا نمازش را در خانه ی خدا (مسجد) بخواند . لباس پوشید و راهی مسجد شد .

کسانی که خود را جراحی کردند !!!!؟؟؟؟

لحظه گمشده...

امشب در مهتاب خاطراتت دراز مي كشم ، تا با ستارگان صميميت تو ، تا صبح نجوا كنم . وجودم را شوري دل انگيز آكنده ساخته ، اشتياقي همراه با التهابي بي تفسير ، به آسمان چشم مي دوزم ، نگاه تو تا امتداد افق پر كشيده است .نگاهي كه آسمانها پاكي و خورشيدها محبت را در مردمكان خود نهفته است. به چشمانت سفر ميكنم ، تا آن ستاره هاي خلوص و معرفت را براي دل خسته ام به ارمغان بياورم ، تا ستاره هاي روشن اخلاص را در سبد رويايي اميدم جاي دهم ،تا از اين پس ، آواره دستهاي قحطي زده ايمان نباشم . رايحه هاي مطبوع و خوشايند تمام وجودم را در بر مي گيرد ، و من بايد در اين شور روحاني ، به فكر شكار لحظه هاي ناب عشقبازي تو باشم ، به فكر شكار لحظه اي كه در سپيده دمان نيايش ، گوش به زمزمه دلبر سپرده اي ....